ploum
plammorativocabant, ut auctor est Plinius lib. 18. cap. 18.
Planaratiedidit Harduinus, sed
Plaustraratihaud improbabiliter legendum putat, ob rotulas nempe aratro additas, similitudinemque plaustri vel currus.
Si quis Ploum aut aratrum alienum iniquo animo
scapellaverit, etc.
Plovum, in Cod. Mutin. apud Murator. tom. 1. part. 2. pag. 40. Statuta Montis Regal. fol. 223 :
Si transeundo, et faciendo
viam novam per alienam possessionem cum bestiis a basto, seu cum curru, Plovo, seu
carrula, solvat bannum.Plowenappellare alii notarunt. At editio Boerii habet
Plonum, Heroldi vero
Prælonum, pag. 193.
Ploh, tom. 3. col. 359. et Grimm. Grammat. tom. 3. pag. 414.