plumacium
plūmācĭum, i, n. [pluma],
- a feather pillow, down pillow (eccl. Lat.), Ambros. Ep. 26, n. 12; Cassiod. Hist. Eccl. 7, 16.
plūmācium, iī, n. (pluma), das Federkissen, Ambros. epist. 26, 12. Cassiod. hist. eccl. 7, 16.
~ium,langbolster
pulvillos, plumatios †micinos [? l. vicinos ] duos conjunctos habent in sella
hoc ~ium ‥ i. cervical vel pluteum [v. l. pulvinum ]
pulvinar, pulvinus, ~ius, cervical, capitale, aurale
~ium,(orelir
unum ~ium serico tectum
atramentariolum, parvum scriptorium, pluteum, ~ium [v. l. pluviatium ]
ut ex argento speciosam formes imaginem non modo malleus [sic ] opus est incude sed celte sculptorio, plumaxi et aliis quibus peragitur res fabrilis
plūmācĭum, ĭī, n. , lit de plume : Cassiod. Hist. eccl. 7, 16.
Locellum aperuit, in quo
interius Plumacium ex holoserico superpositum, quod stauracis dicitur, invenit.
Plumoniumedidit nuperus auctor in lib. Gall. cui titulus :
le Tombeau de J. C.opus plumarium, de quo infra.
Jussit autem ut uxor ejus in Plumaciis sericis et vestibus nobilibus,
et in pendenti curru nobiliter residens, pauperem virum..... eminus
prospectaret.Ut unaquæque villa infra
cameram lectaria, culcitas, Plumatias , batlinios, drappos..... habeat.
Traditiones Fuldenses lib. 1. cap. 125 : De elaboratu meo sunt hæc, boves 39....
mappas 4. manutergia 2. Plumacia 6. opertoria 2. pallia linea 6. pulvilli 14.
lectisternia 6. etc. Vita S. Odiliæ num. 13 : Pro Plumatio capiti suo
petram Vita S. Macarii Ægyptii cap. 3 : Erant
istic antiquitus Ethnicorum sepulta corpora : ex quibus unum arripuit, capitique
supposuit tanquam Plumacium de scirpo. Neque alia notione usurpavit Gotefridus
Viterbiensis part. 9. Chron.
Ultimus Assyriæ Rex nomine Sardanapala
Fecerat ex pluma Plumacia clausus in aula,
Facta suis digitis culcitra prima fuit.
Charta Sisnandi Episcopi Iriensis, seu Compostellani, æræ 952. apud Antonium
Venapes 4. Plumatios 5.
tapete 1. lectos 6. cathedras 10. menas 8. mensorios 8. etc. Alia Rudesindi
Episcopi Dumiensis æræ 953. apud eumdem tom. 5 : Plumatios digniores paleos
(ex pallio, seu serico,) 10.
alios subminores 8. etc.
Non
soliti (Neapolitani) jacere sub armis, sed lectis mollibus et
Plumaciis. Adde S. Ambros. Epist. 27. ad Valentin. Imperat. Vitam Udalrici
Episcopi tom. 2. Julii pag. 102. etc.Con un Pimaccio ch'à Frederigo puose il detto Manfredo insu la bocca, si
l'affogo. Scribit Gobelinus lib. 6. Comment. Pii II. pag. 154. Henricum V. Regem
Angliæ plumeos lectosAnglicis interdixisse : animum etiam ei fuisse, si Regnum Franciæ totum obtinuisset, vini usum auferre, omnesque vineas aratro vertere, nihil tam enervare hominum vires quam plumas, et vina, putanti.
Plumacium. Vita S. Columbæ Abb. tom. 2. Junii pag. 204 :
Sed in sua, super suam Plumatiunculam, morietur domo.