pontones
Pontones quoque de Janua ibi ductos ad faciendam sepem lapideam, ibi fecit per
dies quam plurimos laborare, quorum duo in plagia, quæ est inter civitatem et caput S.
Ampelii, temporis sævitia naufragarunt.Si vado non poterunt, Pontonibus transibunt. Ita
Paulus JC. in leg. 38. D. de Servitut. rusticor. prædior. (8, 3.) : Usque ad
flumen, in quo Pontonibus trajiciatur.
Et
quiconque aura ou sera fermier dudit passage, sera tenu d'avoir un plat Ponton pour
passer tous harnas et tous autres instrumens.Ubi vinum novum advenit, quod cellarium implevit, se tonella
satisfecisse credidit : ante Pontones et tonnæ defecerunt, quam hæc quæ beatæ in omnibus
fecit voluntatem. Hic enim Pontoest dolii species. Ubi forte leg.
Ponçones, nostris
Poinçons.
Ponteniers. Tabularium Prioratus de Paredo fol. 48 :
Quidam nautæ, id est, Pontonarii portus quæ dicitur
ad Graverias, etc.... et ut fratres ejusdem loci et homines eorum, quotiescumque usus
fuerit, transvadare ad eumdem portum sine omni lucro festinent. Charta ann.
1307. tom. 2. Hist. Dalph. pag. 134. col. 2 : Item quod dictus D. Guigo et sui
teneantur in dicto portu tenere et habere sufficientes et bonos Pontonarios, ac
competentia et alia instrumenta
ad transeundum sufficientia, etc. Confer
Portanarius.
Pontanariis per dictum dominum, vel suos successores ad dictam portam deputandis,
etc. Pontaniers, in numismate pro immunitate monetariorum, quod exhibet et
explicat Constansin Tract. de Curia Monetar. pag. 70. in cujus circulo legitur,
Barriers, Peagiers, Pontaniers, laissez passer les Monnoyeurs.Pontanerius portus Thossiaci, in Charta Dombensi ann. 1404. Charta Petri Abb. S. Dionysii pro Monast. B. M. de Argentolio ann. 1224 :
De censa nostra quam habemus ad portum nostrum de Argentolio
xxxv. sol. Paris. quos ei Pontenarius reddet annuatim, etc. Occurrit
præterea in Hist. Andagin. Monast. apud Marten. tom. 4. Ampl. Collect. col. 931. Vide
Pontunarius.pontonarioexsolvitur. Tabular. S. Nicolai Andeg. :
Hernaudus et Johannes filius ejus pontonarii de portu Cordemense, contra
monachos S. Nicholai ibidem residentes de Pontonagio decertarunt, dicentes se
Pontonagium a Monachis in fevo tenere.