postergare

postergare [postergum+-are] 1 to leave behind (also transf.). urbem postergat Pelleam Garl. Tri. Eccl. 132; primo detractam de capite coronam dejecit, postmodum vero pallium deposuit et convivalis oris hilaritatem repressit, ad ultimum totam luxuriam ~avit W. Burley Vit. Phil. 270; ~atis mundi illecebris Boece f. 177v.. 2 to postpone, or (?) to disregard. 1414 ~atis quibuscumque ‥ arduis negotiis Bekynton II 120; 1441 non enim e facili, nostro judicio, ~ari aut decidere poterunt res nostre, quarum adjumento manus porrexeritis adjutrices Ib. I 73.