proclamatio
proclāmātĭo, ōnis, f. [proclamo].
- I In gen., a calling out, crying out, outcry (post-class.), Quint. Decl. 8, 21: trux, id. ib. 18, 16.—
- II In partic., an appeal to a judge to assert one's liberty, Dig. 40, 12, 25; 14; 34; 23.
prōclāmātio, ōnis, f. (proclamo), das Ausrufen, Schreien, Ps. Quint. decl. 8, 21: trux, ibid. 18, 16: Plur., ibid. 2, 19. – pr. in libertatem, das Anrufen, die Inanspruchnahme der richterlichen Hilfe für seine Freiheit, ICt.
magna facta ~one monachis
qui post ~onem sunt utlagati
de hoc fit solempnis ~o et post ~onem recedunt
de ~one facienda in Hibernia
primo die debet fieri ~o, primo in aula vel in monasterio, seu alio loco publico ubi parliamentum tenetur
bannorum debitis ~onibus
nemo apud regem ~onem faciat de aliquo qui ei secundum legem rectum offerat in hundreto suo(
si quis ex ~one, quam apud justiciam fecerit, placitum suscipiat(
ibi rigor ordinis monachorum inviolabilis permanet, ibi pax inter fratres, et in capitulo ~ones conquiescunt
prōclāmātĭō, ōnis, f. (proclamo), cris violents, cris de douleur : Ps. Quint. Decl. 8, 21 || ad libertatem Dig. 40, 12, 25, action de réclamer la liberté, recours dʼun esclave au juge.
- 1. het roepen, schreeuw;
- 2. (jur.) beroep, aanspraak (voor de rechter) (op: gen.) [libertatis].
Stimulis avaritiæ incitatus, nos exinde postea devestivit. Cum super hoc multas
Proclamationes fecissemus, etc. Charta ann. 1107. inter Instr. tom. 6. Gall.
Christ. novæ edit. col. 297 : Post Proclamationem autem factam ante domnum
apostolicum Paschalem II. dati sunt ab eo judices, qui causam utriusque partis
diligenter audirent et bene discussam diligenti studio definirent. Vide in
Clamare 2.Proclamation, eodem intellectu, in Lit. ann. 1408. tom. 9. Ordinat. reg. Franc. pag. 319. art. 1 :
Commencera on à compter le terme de xl. ans depuis le jour des lettres des
acquisitions ainsi faictes, à compter de la date de l'acquisition desdiz fiefs,
nonobstant les Proclamations, se interrupcion n'y a esté par mains mises esdiz
fiefz.Ut
quæcunque res vel possessiones cuilibet ecclesiæ datæ, et ab ea anno et die quiete, id
est, sine Synodali Proclamatione possessæ fuerint, eidem ecclesiæ perpetua stabilitate
permaneant. Vide Clamare 2.