propugnatio
propugnatio, a defence, vindication
prōpugnātĭo, ōnis, f. [propugno].
- A fighting for, defence of a place (post-class.), Val. Max. 5, 1, 4 ect.—
- II A defence, vindication (class.): with the gen. or pro: propugnatio ac defensio dignitatis tuae, Cic. Fam. 1, 7, 2: propugnatio pro ornamentis tuis, id. ib. 5, 8, 1: ne mea propugnatio ei potissimum defuisse videatur, id. Sest. 2, 3.
prōpūgnātio, ōnis, f. (propugno), die Verteidigung, 1) eig., einer Pers., Gell. 9, 11, 1: eines Ortes, Capit. Maximin. 21, 6 (aber Val. Max. 5, 1. ext. 4 jetzt propugnatorum). – II) übtr.: nostra pr. et defensio dignitads tuae, Cic.: ne mea propugnatio ei potissimum deesse videatur, Cic.: suscepi mihi perpetuam propugnationem pro omnibus ornamentis tuis, Cic.
horum apicellorum tenuem congeriem ‥ contra omnes invisorios aemulos invicta ~one tuendam
fidei aut patientie ‥ virtutem ‥, qua contra visibiles atque invisibiles hostes jugi eos ~one defendat
de angelica suadent ‥ ~one sperare
[Guillelmus ] ad quem Normanniae ~o pertinebat
emeruit in ~one ejus [sc. imperatricis ] Galfridus Boterel ‥ celebrem laudem
viriliter egit multitudo provincie que confugerat illuc in ~one loci
in expugnatione vitiorum aut ~one virtutum
prōpugnātĭō, (16) ōnis, f. (propugno), action de défendre, défense : tua propugnatio salutis meæ Cic. Fam. 1, 9, 2, la défense que tu as prise de mon salut ; propugnationem pro aliqua re suscipere Cic. Fam. 5, 8, 1, assumer la défense de qqch.
prōpūgnātiō ōnis, f
- propugno, a defence, vindication: dignitatis tuae: suscepi propugnationem pro ornamentis tuis.