proscholus
proschŏlus, i, m., = πρόσχολος,
- an under-teacher, under-master (post-class.): tam pauper, ut proscholus esset grammatici, Aug. Serm. Apostol. Serm. 178, n. 8; Aus. Prof. 22 in lemm.
proschŏlus (-ŏs), ī, m. , sous-maître [maître dʼétude] : Aus. Prof. 23 ; Aug. Serm. 178, 7.
Tam pauper, ut Proscholos esset
Grammatici apud Mediolanum. Ausonius Epigr. 23. in Professor. Proscholum,
Subdoctoremvocat, seu quod doctori et Magistro subesset, vel quod discipulorum, ut vocant, lectiones exciperet, priusquam ii in scholam venirent : quod ultimum indicare videtur idem Ausonius, qui
tenuem Grammaticum, Proscholum vocat :
Exili nostræ fucatus honore cathedræ :
Libato tenuis nomine Grammatici.
Idem videtur Adjutor scholarum, apud
Exilisigitur
honorfuit Proscholi, et qui pauperes tantum spectabat.
Proscholis, et
Proscholiumoccurrunt etiam in Notis Tyronis pag. 163. Vide Archischolaris.