prosemino
prosemino, to sow, scatter, plant
Could not find proseminatae in Logeion dictionaries.
proseminatae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of prosemino
prō-sēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a., to sow or scatter about, to sow (rare but class.).
- I Lit.: ostreas, Cic. Fragm. ap. Non. 216, 13: tamquam ex draconis alicujus dentibus proseminati, Lact. 6, 10, 19.—
- II Trop., to disseminate, propagate: proseminatae sunt familiae, i. e. ortae, Cic. de Or. 3, 16, 61; id. Imp. Pomp. 1, 90.
prō-sēmino, āvī, ātum, āre, hinsäen, aussäen, I) eig.: sollertia ea, quae posset vel in tegulis proseminare ostreas, Cic. fr. F. V, 78 Mueller: ita proprietas liquoris, cum iniit in corpus, proseminat intinctam sui cuiusque generis qualitatem, Vitr. 8, 3, 14: quia non per omnem terram nati sunt homines e terra, tamquam ex draconis alicuius dentibus proseminati, Lact. 6, 10, 19. – II) übtr., fortpflanzen, nam cum essent plures orti fere a Socrate, quod ex illius variis et diversis et in omnem partem diffusis disputationibus alius aliud apprehenderat, proseminatae sunt quasi familiae dissentientes inter se, Cic. de or. 3, 61: semper ez aliis alia proseminat usus, Manil. 1, 90.
prōsēmĭnō, āvī, ātum, āre, tr., semer, disséminer : Cic. Fr. F 5, 78 ; Lact. Inst. 6, 10, 19 || [fig.] faire naître, créer, engendrer : Cic. de Or. 3, 61.
- 1. uitzaaien;
- 2. (metaf.) voortplanten.
prō-sēminō —, ātus, āre,
- to sow, scatter, plant: ostreas.—Fig., to continue, propagate: proseminatae sunt familiae.