prosemino

prō-sēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a., to sow or scatter about, to sow (rare but class.).

• I Lit.: ostreas, Cic. Fragm. ap. Non. 216, 13: tamquam ex draconis alicujus dentibus proseminati, Lact. 6, 10, 19.—
• II Trop., to disseminate, propagate: proseminatae sunt familiae, i. e. ortae, Cic. de Or. 3, 16, 61; id. Imp. Pomp. 1, 90.

prō-sēmino, āvī, ātum, āre, hinsäen, aussäen, I) eig.: sollertia ea, quae posset vel in tegulis proseminare ostreas, Cic. fr. F. V, 78 Mueller: ita proprietas liquoris, cum iniit in corpus, proseminat intinctam sui cuiusque generis qualitatem, Vitr. 8, 3, 14: quia non per omnem terram nati sunt homines e terra, tamquam ex draconis alicuius dentibus proseminati, Lact. 6, 10, 19. – II) übtr., fortpflanzen, nam cum essent plures orti fere a Socrate, quod ex illius variis et diversis et in omnem partem diffusis disputationibus alius aliud apprehenderat, proseminatae sunt quasi familiae dissentientes inter se, Cic. de or. 3, 61: semper ez aliis alia proseminat usus, Manil. 1, 90.

prōsēmĭnō, āvī, ātum, āre, tr., semer, disséminer : Cic. Fr. F 5, 78 ; Lact. Inst. 6, 10, 19 || [fig.] faire naître, créer, engendrer : Cic. de Or. 3, 61.

prosemino , as, are.
種。傳類。

Suggest a Translation
See an image

prō-sēminō —, ātus, āre,

• to sow, scatter, plant: ostreas.—Fig., to continue, propagate: proseminatae sunt familiae.