pusiolus

pusiolus [CL pusio+-lus] , infant or young boy. obvelatam fatiem ~i cum retexisset W. Malm. GP III 100; cum ~us esset, [et] in fonte baptismi mergeretur Oxnead Chr. 14; cum ~us in fontem baptismi mergeretur Ciren. II 134; s1415 pro persona juvenis Henrici Percy, quem avus suus comes quondam Northumbrie olim dum adhuc esset pusiollus secum ad illas partes duxerat Chr. S. Alb. 86.