pustulatio
pustŭlātĭo, ōnis, f. [pustulo],
- a breaking out into pustules, pustulation, Cael. Aur. Acut. 3, 16; id. Tard. 5, 1.
pūstulātio, ōnis, f. (pustulo), das Blasenbekommen, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 16, 135 u.a.
patitur ‥ manus multipliciter, sc. contractionem, arefactionem, ~onem, scissionem
~o vel scissura labiorum
pustŭlātĭō, ōnis, f. (pustulo), éruption de pustules : C. Aur. Acut. 3, 16, 135.