putativus
pŭtātīvus, a, um, adj. [puto],
- imaginary, presumptive, putative (post-class.): habitus, actus, Tert. adv. Marc. 3, 8: caro Christi, id. Carn. Chr. 1: magister, Vet. Interp. Iren. 4, 60.—Adv.: pŭtātīvē, by supposition, putatively, Hier. adv. Joann. Hierosol. 24: natus, Hilar. Trin. 6, 5.
putātīvus, a, um (puto), vermeintlich, scheinbar, Eccl.
matrimonium ‥ solvit suspicio talis cum sit quasi fornicatio ~a
de Junone nupciale non minus preside ~a quam commenticie pronuba
item oportet quod vestita sit traditio et non nuda, sc. quod traditionem precedat vera causa vel ~a qua transeat dominium
comes Atholie ‥ agnus innocens ~us ad apicem regni aliorum crimine ‥ poterat pervenire
inter Jonetam ‥ sponsam ~am ‥ et ‥ sponsum affidatum ‥ reum
Apollo ‥ citharam suam dederat Orpheo suo et Calliopes filio Oeagri ~o
Herculem ‥ qui Amphitryoniades dictus est a patre ~o
Tudur ‥ occisus est, qui fuit filius ~us Resi
eodem modo solvitur questio secunda de filiis in adulterio natis, quare ~is parentibus sint similes
obiit Canutus rex Anglorum, cui Haroldus successit, ejusdem regis filius ~us
fratrem suum ~um, filium regis ‥ occidit
pro victu suo cum Joseph patre ~o opus fabrile exercuit
aries iste, qui pro Isaac immolatus est, ‥ non ~us [MS: putatus ], sed verus esse credendus est
natus est ‥ Dei Filius ‥ non ex viri coitu, ‥ sed ex virgine, ‥ neque in phantasia, ‥ neque ~a imagine
pŭtātīvus, a, um (puto), imaginaire : Tert. Marc. 3, 8.
Putatif. Pater Pueri Putativus, apud Bromptonum pag. 909. qui pater esse putabatur. Historia Miscella in Rhinotmeto ann. 6 :
Et ita per
Putativæ rationis obtentum pacem dissolveret. Ubi Theophani Putativus, est
Putativæ correctiones, Theophani
En habes, quod poscebas
Putativum, nomini tuo dicatum, tibique tuendum relictum. Nempe librum Vitæ S.
Sturmii. Vereopponitur, in Libello Episcop. Ital. contra Elipandum inter Concil. Hisp. tom. 3. pag. 99 :
Quia filius est qui genitus est sine initio a
Patre, non Putative, sed vere. Adde vet. Irenæi interpretem et Hieron. Epist.
61.