querulus
querulus, full of complaints, complaining, querulous
Could not find querulo in Logeion dictionaries.
querulo neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of querulus
quĕrŭlus, a, um, adj. [queror].
- Lit., full of complaints, complaining, querulous (mostly poet.; not in Cic.): (senex) difficilis, querulus, laudator temporis acti, Hor. A. P. 173: ululatus, Ov. H. 5, 73: dolor, id. Tr. 3, 8, 32: vox, id. A. A. 2, 308: fastus, Mart. 12, 75, 7: calamitas, Curt. 5, 5, 12: libelli rusticorum, Plin. Ep. 9, 15, 1: nec querulus essem, id. Pan. 4, 9, 21.—
- II Poet., transf., of animals and things, softly complaining, uttering a plaintive sound, murmuring, cooing, warbling, chirping, etc.: querulae cicadae, Verg. G. 3, 328; cf.: nidus volucrum, Ov. Med. Fac. 77: rana, Col. 10, 12: capella, Mart. 7, 31, 3: fetus suis, Petr. 133, 3, 15: chorda, Ov. Am. 2, 4, 27: tibia, Hor. C. 3, 7, 30: tuba, Prop. 4 (5), 3, 20.
querulus, a, um (queror), klagend, I) girrend, sanft klagend, -ertönend, cicada, Verg.: nidus volucrum, Ov. – tibia, Hor.: tuba, Prop. – v. Tone, kläglich, wimmernd u. dgl., vox, Ov.: voces, Cassiod.: ululatus, Ov. – neutr. st. des Adv., querulum spirat, atmet schwer, Mart. 2, 26, 1. – II) klagend = sich beklagend, sich beschwerend, senex, Hor.: fastus, Mart.: libelli rusticorum, Plin. ep.: calamitas querula est, klagt gern, Curt.
mittuntur ~i legati ‥ inpetrantes a Romanis auxilia
hoc opus adversus querulos defendite scurras
nec querula in quoque corda movere tua
frustrati a proposito reversi sunt, ~i quod sua consumpserant, laboraverant et non profecerant
Herodes ‥ / ‥ / ferro transverberat pugnaci parvulos / et Rachel querula deplorat filios
ob peccata hominum ~as sanctorum prophetarum voces
tam flebilis haec querulaque malorum aevi hujus historia
ob diram oppressionem ~us planctus
~is satis vocibus caritatem deseri queritur
nam leo rete subit, non prodest viribus uti, / sed prodest querulo murmure dampna loqui
quatinus ‥ quasi ~um carmen venia petita premittatur
quaerulus, requirens frequenter
non virgis aut baculis ~orum a se per marescallos et ministros arcent accessus
judex pravus nummo favet / ‥ nunquam juvans querulum / nisi bursa consulatur
ye playntif , quaerulus, -la
quĕrŭlus, (11) a, um (queror), ¶ 1 plaintif, gémissant, criard [en parl. du ton, du son] : [cigale] Virg. G. 3, 328 ; [chèvre] Mart. 7, 31, 3 ; [voix] Ov. A A 2, 308 ; [flûte] Hor. O. 3, 7, 30 ; [trompette] Prop. 4, 3, 20 ; [gémissement] Ov. H. 5, 73 ¶ 2 qui se plaint, chagrin, maussade, morose : Hor. P. 173 || libelli rusticorum queruli Plin. Min. Ep. 9, 15, 1, requêtes de paysans pleines de doléances.
- 1. klagend, klaaglijk [tibia; ululatus; vox];
- 2. zich beklagend, graag klagend, jammerend [senex];
- 3. piepend [fores].
Persona illa que
exponit conquerendo justiciario querimoniam de sibi injuria irrogata, in Codice
Legum Norman. cap. 60. apud Ludewig. tom. 7. Reliq. MSS. pag. 262. Ibid. cap. 9. pag.
167 : Si autem plura nanta, vel in pluribus locis, per unum
adversarium detenta fuerint, per unam tantum liberationem debent omnia liberari, cum
sint per unum Querulum requisita ; de una enim querimonia inter unum Querulum et
Querulatum unum ventilata, super nantorum liberatione, una erit liberatio
servientis. Vide Querelare et Querulans.querulus
adj.
- QVES-, full of complaints, complaining, querulous: senex, H.: dolor, O.: calamitas querula est, Cu.—Plaintive, murmuring, cooing, warbling: cicadae, V.: volucrum nidus, O.: tibia, H.