rasta
rasta, ae, f. [Germ.; O. H. Germ. rasta or rast, rest; Goth. rasta, a mile; cf. the Slav. werst],
- a German measure of a mile (late Lat.), Hier. in Joel, 3, 18.
rasta, ae, f. (germ. W., alth. rasta oder rast, Rast; goth. rasta, eine Meile; vgl. das slaw. »Werst«), eine german. Meile, Hieron. in Ioël 3, 18.
due leuue sive miliarii, tres apud Germanos, unam ~am faciunt
cum decimis circa montem per duas ~as Saxonicas
prepositus ville [recipit ] j panem minori pondere de ~a monachorum et j ferculum
rasta, æ, f. [mot germain], raste [mesure itinéraire] : Hier. Joel 3, 18.
Raste. S. Hieronymus in Joëlem :
Unaquæque
gens certa viarum spatia suis appellat nominibus. Nam et Latini mille passus vocant, et
Galli leucas, Persæ parasangas, et Rascas universa Germania. Vetus Agrimensor :
Milliarius et dimidius apud Gallos leuvam facit, habentem passus mille
quingentos, duæ leuvæ sive milliarii tres apud Germanos unam Rastam efficiunt.
Beda de Numer. divisione : Duæ leuvæ, seu milliaria tria Rastam faciunt.
Charta Dagoberti Regis apud Willel. Hedam, Coccium, et Henschenium de Tribus Dagobertis :
Leucas sex, quas homines loci illius siti dicunt Rastas tres esse. Vetus
Charta in Chronico Laurishamensi pag. 64 : De qua in omnem partem quaquaversus
pertinent ad eundem locum inter campum et silvam leugæ duæ, id est Rasta una.
Adam Bremensis cap. 19 : Qui locus ab Episcopatu Ferdensi positus, ab Hammaburg
nisi tribus disparatur Rastis. Adde Leonem III. PP. Epist. 2. ad Carolum M.
Thwroczium in Chron. Hungar. part. 1. cap. 11. Charta Ludovici II. Regis apud Mabillonium
tom. 5. Vitar. SS. Ordinis S. Benedicti pag. 526. Restapro
Rastaperperam editum est,
Rasta, Franc.
Resti, Quies, requies. Vide Schmeller. Glossar. Saxon. in hac voce et Graff. Thesaur. Ling. Franc. tom. 2. col. 551.