reatus
rĕātus, ūs, m. [reus].
- Lit., the condition of an accused person, a state of impeachment (a word first used by Messala, acc. to Quint. 8, 3, 34): revocato ad reatum Alcibiade, Just. 4, 4, 4: si diutino tempore aliquis in reatu fuerit ... qui longo tempore in reatu agunt, Dig. 48, 19, 25; Mart. 2, 24, 1.—
- II Meton.
- A An offence of which one stands accused, a charge, Ap. Met. 7, 9, 12; 3, 6, 15; Prud. Cath. 11, 104.—
- B The dress or appearance of an accused person: mulier reatu mirāque tristitie deformis, Ap. Met. 9, 30, 9.—
- III Trop., guilt (late Lat.): reatus sanguinis, Vulg. Deut. 21, 8; cf. id. Exod. 32, 35: praeteriit actu manet reatu, Aug. cont. Jul. Pelag. 6, 19, 60.
reātus, ūs, m. (reus), I) der Zustand eines Angeklagten, das Angeklagtsein, der Anklagestand, in reatu esse, verklagt sein, ICt.: si det iniqua tibi tristem fortuna reatum, wenn dich hartes Geschick zum Angeklagten macht, Mart.: dehinc quod tam duros tamque obnoxios vos reatui omnis populus iudicet, Ps. Sen. ad Paul. ep.: revocato ad reatum Alcibiade, um ihn in den A. zu versetzen, Iustin. – II) meton.: A) die Schuld, die Beschuldigung, der Vorwurf, Apul. u. Eccl. – B) das Äußere-, die Kleidung eines Angeklagten (klass. sordes), Apul. met. 9, 30.
ælfegus antistes quendam furem pro multiplici ~u flagellis cesum mitti jussit in cippum acrioribus suppliciis cruciandum
si quis pro aliquo ~u exulatus fuerit a rege ‥ nullus nisi rex sibi dare pacem poterit
venalium ~uum saluberrimos cruciatus
dicere plurima tu minime potes absque reatu, / crimina nascuntur cui multi multa locuntur
quod Christus venit nostros delere reatus
confessus est ~um suum
nisi ~um suum correxerit Deumque satisfactione placaverit
~us [AS: ] nostri confessio indulgentiam valeat percipere delictorumagyltinges
donec confessus ~um, et ablatum restitueret, et promitteret correctionem
ut qui sibi non sufficit pro suis ~ibus satisfacere, de suffragiis alienis reconciliacionis remedium consequatur
que [uxor ] coacta verberibus ~um profitetur
spreto libertatis arbitrio ~um [gl.: i. culpam ] sceleris perpetrare compellitur
ut sic absolvar ~u supervacuae levitatis
monachus ‥ demoniaco instinctu furti ~um perpetravit
monte fractura, domi invasio, obstitus, exercitus ~us(
fyrdunga , id est expeditionem
in lege Danorum habet pugne ~um(
fyhtƿitan , id est forisfactum pugne
vereor ‥ ne mendacii ‥ contraham notam ‥; ~um vereor majestatis, ne ‥crucem videar meruisse
si quis ‥ aliqua in libello ‥ non verisimilia ‥ reppererit, non ‥ mendacii ~um nobis imputet
mors ‥ que totum genus Adam per inobedientie ~um uno morsu absorbuit
decretum est eum perjurii ~um incurrere qui ‥ libros naturales vel logicales ‥ se jurat audisse, nisi eos cum textu et questionibus audierit
cum ‥ ultra modum appetitus gulae in sumendis alimentis rapitur ‥ habet exinde animus aliquem ~um(
cruor caedis signum est et fuga ~us saepe signum solet esse
a peccato redemit, a ~u purgavit, a pena gratanter absolvit
sic a sanctorum numero / reatu pro innumero / mea distat perversitas
T. de K. ‥ qui ausu sacrilego ‥ presbiterum interfecit ab excommunicacione quam per hoc incurrit et ~u hujusmodi homicidii ‥ remittimus
proprium suum ~um cognoscens. ‥ immunitatem ‥ peciit(v.
ex ~u primae praevaricationis
nec a ~u primae prevaricationis liberari posse, nisi per gratiam et mysterium mediatoris Dei et hominum, domini nostri Jesu Christi
licet peccatum non habeat actu, habet ~u
potest ‥ aliquis deserere actum peccati ‥ remanente ~u? ‥ dicitur originale remitti quia transit reatu et non actu
laudum et arbitrium supradicta rata habentes ‥ quod idem laudum, arbitrium, seu sentencia reale fiat, perpetuum, seu †reata [v. l. rata ] et perpetua ‥ . ‥ necnon laudum, arbitrium seu sentenciam ‥ reale seu realem persistere ‥ declaramusor realia
rĕātŭs, ūs, m. (reus), [employé pour la première fois par Messala dʼaprès Quint. 8, 3, 34 ], ¶ 1 état dʼaccusé, prévention : Just. 4, 4, 4 || imputation, reproche : Vulg. Deut. 21, 8 ¶ 2 vêtement (tenue) dʼaccusé : Apul. M. 9, 30 || faute, péché : Prud. Cath. 11, 103.
- 1. staat v. beschuldiging;
- 2. (meton.) (eccl.) schuld, zonde;
- 3. (Apul.) aanblik v.e. aangeklaagde.
Item, caligis rubeis maxime tempore Paschali pannis de serico transgularis seu
Reatis a modo non utantur.crimenet
pœnammedius sit
Compositiones. Ordericus Vitalis lib. 4. pag. 523 :
Ipsi vero Regi, ut fertur, mille et 60. libræ sterilensis monetæ, solidique
triginta et tres oboli ex justis redditibus Angliæ per singulos dies redduntur :
exceptis muneribus regiis, et Reatuum redemtionibus, aliisque multiplicibus negotiis,
quæ ærarium Regis adaugent. Vide Redimere.