referendarius

referendarius [LL as sb. only] 1 (as adj.) of or for reference. ad faciendum librum ~ium consuetudinum Stat. Linc. II 370. 2 characteristic or typical of referendary. 1417 ex quorum nunciorum ~ie relacionis inicio leta quedam percepimus qualiter ‥ Reg. Cant. III 48. 3 (as sb.) one who reports, referendary (usu. eccl. or royal). Audoenus, Dagoberti regis ~ius, ideo dictus, quia per eum publice conscriptiones annulo seu sigillo regis ad illum relate confirmabantur M. Par. Maj. I 279; †605 (13c) ego Angemundus ~ius approbavi CS 5; 1281 eorum que inveniemus dominum R. D. ‥ ad vos ~ium faciemus Peckham Ep. 188 p. 222; 1295 statum regni ‥ Anglie plurimorum ~iorum eloquiis ‥ audivistis Reg. Cant. 13; s1317 Hugo Geroldi qui fuit referandarius Clementis pape Ad. Mur. Chr. 26; s1415 instabant ‥ Gallicani domini et regis ~ios deprecabantur ut ‥ Wals. HA II 308; 1451 Vincencius ‥ pape refferendarius et subdiaconus Reg. Heref. 8.