refundo
refundo, to pour back, return, cause to flow back
Frieze-Dennison Vergil
refundō, fūdī, fūsus, 3, a.: to pour back or up; cast, throw up, 7.590; boil up, 1.126; flow back, overflow, 6.107; p., refūsus, a, um, thrown back, beaten back; poured back, flowing back upon itself, encircling, 7.225.
Could not find refusae in Logeion dictionaries.
refusae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of refundo
rĕ-fundo, fūdi, fūsum, 3, v. a., to pour back; to pour out, cause to overflow, etc. (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: quibus (vaporibus) altae renovataeque stellae atque omnis aether refundunt eodem et rursum trahunt indidem, * Cic. N. D. 2, 46, 118: aequor refundit in aequor, Ov. M. 11, 488: ponto refuso, Verg. G. 2, 163: sanguinem, v. B. infra: luna glaciem refundit, melts, Plin. 2, 101, 104, § 223: imis Stagna refusa vadis, flowing back, Verg. A. 1, 126; cf.: Acheronte refuso, id. ib. 6, 107: unda refunditur, Stat. Th. 9, 465: Tiberis refusus, Tac. H. 1, 86: refusus Oceanus, i. e. flowing back into itself (the Homeric ἀψόρροος), Verg. A. 7, 225; Luc. 8, 797.—
- B Transf., of things not liquid: refunditur alga, is flung back, Verg. A. 7, 590: intestina, Cels. 7, 16: quam libenter tot spoliatis, tot trucidatis sanguinem et bona refudisses, i. e. hadst given back, restored, Plin. Pan. 40, 4; cf.: refudimus Nilo suas copias, id. ib. 31, 3: quod accepit, Dig. 12, 4, 5 fin.: fructus venditori, ib. 18, 2, 6: invicem impensas, ib. 19, 5, 5, § 4: huic dabis loricam, quam refundat, Val. Imp. ap. Treb. Pol. Claud. 14, 6; Veg. Mil. 1, 20. — Poet.: refusa Conjugis in gremium, stretched out, lying at length, Luc. 8, 105: refusis in spatium immensum campis, i.e. outspread, Sil. 13, 322.—
- II Trop.: fletu super ora refuso, pouring forth, Ov. M. 11, 657 (dub.; al. profuso): necem in Tatiani consilia, i.e. to infuse, Spart. Hadr. 9: per cujus oboedientiam humani generis culpa deleta, refusa justitia est, checked, satisfied, Ambros. Apol. David, 17, § 81.
re-fundo, fūdī, fūsum, ere, I) zurückgießen, -schütten, 1) eig.: vapores eādem (= eodem), Cic.: aequor in aequor, Ov.: intestina, Cels.: refusus oceanus, zurückgedrängt, Verg. u. Lucan. – 2) übtr.: a) zurückgeben, zurückerstatten, wieder abliefern, Nilo copias suas, Plin. pan. 31, 3: tot spoliatis bona, ibid. 40, 4: quod accepit, ICt.: impensas invicem, ICt.: huic dabis loricam unam, quam refundat, cocum, quem refundat, Val. imp. b. Treb. Poli. Claud. 14, 6 sq.: itaque ab imperatore postulant primo cataphractas, deinde cassides refundere, Veget. mil. 1, 20: per cuius oboedientiam humani generis culpa deleta, refusa iustitia est, Ambros. apol. David 17. § 81. – b) zurückweisen, verschmähen, serta, Claud. Eutr. 1, 91. – c) auf etwas zurückschieben, necem in Attiani consilia, Spart. Hadr. 9. 3. – II) sich ergießen lassen, 1) eig.: luna refundit glaciem, macht flüssig, schmilzt, Plin. 2, 223. – Passiv refundi medial, sich ergießen, stagna refusa vadis, Verg.: palus Acheronte refuso, Verg.: fletu super ora refuso, Ov. – 2) übtr., Passiv refundi, sich hingießen, sich hinstrecken, u. dgl., sich ergießen, campus in immensum refusus, sich erstreckend, Sil.: spiris refusis nemus implicuit anguis, Val. Flacc.: Chiron refusus, sich hinstreckend, -beugend, Claud.: refusa in gremium, hingebogen, daranliegend, Lucan.
See: refundere
rĕfundō, (13) fūdī, fūsum, ĕre, tr., ¶ 1 renverser, répandre de nouveau : Cic. Nat. 2, 118 ; Ov. M. 11, 488 ¶ 2 refouler, rejeter : ponto refuso Virg. G. 2, 163, la mer étant refoulée, cf. Virg. En. 1, 126 ; refusus Oceanus Virg. En. 7, 225, lʼOcéan que refoulent les rivages ; palus Acheronte refuso Virg. En. 6, 107, marais provenant de lʼAchéron refoulé à la surface du sol ; refunditur alga Virg. En. 7, 590, lʼalgue est repoussée [avec le flot] ¶ 3 [fig.] rendre, restituer : Plin. Min. Pan. 31, 3 ; 40, 4 ¶ 4 faire répandre : luna refundit glaciem Plin. 2, 223, la lune fait fondre la glace || pass. réfléchi refundi, se répandre ; [poét.] sʼétendre : Sil. 13, 322 ; refusa conjugis in gremium Luc. 8, 105, se renversant sur le sein de son époux.
- 1. teruggieten, terugstorten, terugstuwen [undas]; ➤ refunditur alga;
- 2. pass. refundi (poët.) terugstromen, tevoorschijn stromen, uitstromen (ihb. ptc. refusus); ➤ stagna refusa vadis van de zeebodem weer naar boven gestroomd; palus Acheronte refuso door het stromen v.d. Acheron gevormd; refusus Oceanus in zichzelf terugstromend = de aarde omstromend; fletu super ora refuso;
- 3. (postklass.) teruggeven [spolia].
re-fundō fūdī, fūsus, ere,
- to pour back, return, cause to flow back: quibus (vaporibus) renovatae stellae refundunt eādem: aequor refundit in aequor, O.: imis Stagna refusa vadis, flowing back, V.: refusus Oceanus, i. e. flowing back, V.: refunditur alga, is flung back, V.