repascere
ut canes proprium vomitum ~entes
Nec in mansiones, neque in annonas, vel pratis audeat caballos suos
Repascere. Computus ann. 1345. tom. 2. Histor. Dalphin. pag. 525. col. 1 :
Item, pro equo dicti Aymoneti, qui Repascuit in nemore Vincellarum,
vi. den. paris. S. Paulinus Epist. 44. ad Aprum et Amandam :
Quid igitur agam, a quo mihi tribui vel commodari petam vel supellectilem, qua
possim digno ambitu triclinium divitis æmulari ; vel impendia, quibus possim divitem
pauper Repascere. Hoc est convivio excipere illos, a quo exceptus sum. Simili
notione Poem. 21. ad Cytherium : Ut pullus aquilæ dicitur Repascere Cura parentes mutua, Quos vis senectæ rursus implumes facit, Nidoque pascendos refert, etc.