repurgo
repurgo, to clean anew, cleanse off, clear again
Could not find repurgans in Logeion dictionaries.
repurgans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of repurgo
rĕ-purgo, āvi, ātum, 1, v. a.
- Lit., to clean, cleanse, or clear again (not ante-Aug.): iter, Liv. 44, 4 fin.: alveum Tiberis, Suet. Aug. 30: ergastula, id. Tib. 8: os, mox dentes, Plin. 8, 25, 37, § 90: nomas, id. 23, 4, 38, § 78: vulnera, id. 34, 15, 46, § 155: humum, Ov. de Nuce, 125: hortum repurgare steriles herbas eligens, Curt. 4, 1, 21: repurgato fugiebant nubila caelo, Ov. M. 5, 286: serenitas caeli non recipit majorem claritatem in sincerissimum nitorem repurgata, Sen. Ep. 66, 46.—
- II Transf., to purge away; to take away, remove, for the sake of cleaning: quicquid in Aeneā fuerat mortale repurgat, Ov. M. 14, 603: fetus, Plin. 8, 55, 81, § 217: aurum venis, Flor. 4, 12, 12.
re-pūrgo, āvī, ātum, āre, wieder reinigen, -säubern, vom Unrate befreien, I) eig. u. übtr.: a) eig.: alveum Tiberis, Suet.: iter, reinigen, gangbar machen, Liv.: hortum, jäten, Curt.: so auch agrum, Sen.: vulnera, Plin.: humum saxis, Ov.: aurum venis, von den A. scheiden, Flor. – b) übtr.: caelum, Ov.: serenitas caeli in sincerissimum nitorem repurgata, Sen.: ne dubitare possimus quae per plures dies latius dixerit postea recisa ac repurgata in unum librum coartasse, Plin. ep. – II) meton., durch Reinigen entfernen, interanea, Plin. 8, 217: quicquid in Aenea fuerat mortale, repurgat, Ov. met. 14, 603: libertinos e tribubus, Ampel. 18, 6.
See: repurgare
rĕpūrgō, (13) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 nettoyer : Liv. 44, 4 ; Suet. Aug. 30 ¶ 2 enlever, ôter en nettoyant : Ov. M. 14, 603 ; Plin. 8, 217.
- 1. schoonmaken, zuiveren [alveum Tiberis; iter; vulnera];
- 2. (poët.; postklass.) door te reinigen verwijderen [quicquid in Aenea fuerat mortale].
re-pūrgō āvī, ātus, āre,
- to clean anew, cleanse off, clear again: iter, L.: humum, O.: hortum, Cu.: repurgato caelo, O.—To purge away, take away, remove: Quicquid in Aeneā fuerat mortale, O.