requietio

rĕquĭētĭo, ōnis, f. [requiesco],

• rest (late Lat.): septimo requietionis anno, i. e. in the Sabbatical year, Jov. ap. Hier. in Jov. 2, 18: sabbatum enim requietionis est, Vulg. Lev. 16, 31; id. Act. 7, 49.

requiētio, ōnis, f. (requiesco), I) das Ausruhen, die Ruhe, Vulg. Lev. 16, 31 u. 23, 32 a.: requ. domini, Hieron. in Isai. 18, 66. v. 1 extr.: septimo requietionis anno, im Erlaßjahre, Hieron. adv. Iovin. 2, 12. – insbes., die Ruhe im Grabe, Corp. inscr. Lat. 5, 1014 u. 6, 2120, 9. – II) meton., der Ruheplatz, sedes, requietio, Porphyr. Hor. ep. 1, 17, 37.

requietio [CL] 1 (act or state of) resting (from labour or exertion), rest (in some quot. also w. ref. to respite from care or anxiety; also in phr. locus ~onis, or sim. cf. Act. vii 49); b (in fig, context). c (dies ~onis of God or Christ, w. ref. to Gen. ii 2). d (assoc. w. sabbatum, cf. Lev. xvi 31; also in fig. context). e (annus ~onis), year of jubilee (cf. Lev. xxv 4–5). non solum tantum causa facit ~onis ipsorum Bede Mark 191B; ambulavit ‥ ad ~onis suae locum, in edito ‥ coenaculi honorifice collocatum B. V. Dunst. 38 p. 51n. 5; ibi ‥ habitaculum et hospitium locumque ~onis elegimus Chauncy Passio 156.  b vita ipsius ‥ redolens in omnes ‥ ut Dominicae ~onis thalamus Gosc. Edith 48; finito ymno tumbam velut ~onis suae thalamum ingreditur Id. Lib. Mild. 24; hic est locus ~onis Jacob [cf. Gen. xxviii 11] P. Blois Serm. 714A.  c non ei [sc. diei septimo] ascribitur vespere, non mane, non finis, non initium. ergo dies ~onis Dei non temporalis, sed eternus Ailr. Spec. Car. I 19. 522B; diei septimo non mane aut vespere, non initium aut finis ascribitur. dies enim ~onis Christi immutabilis et eternus P. Blois Opusc. 907D.  d sabbatorum, hoc est ~onum, dies Bede TR 8 p. 196 (cf. id. Mark 294D, id. Hom. II 10. 149D); post hanc dies illucescit septima, et est sabbatum ~onis, clara viz. quies ‥ interne contemplationis Ad. Scot Serm. 232D; reliqui ‥ dies ‥ vesperam quidem habent, sed dies sabbati cum opere suo, Dei viz. ~one, vespera non clauditur J. Ford Serm. 99. 2; dies ‥ septimus est charitas, dies Sabbati, dies ~onis P. Blois Opusc. 908D.  e jubileus ‥ i. annus ~onis Osb. Glouc. Deriv. 286; septimus hic annus est peregrinationis nostre, septimus exsilii nostri. ‥ unde et quia septimus hic annus ~onis est ‥ H. Bos. Thom. V 5 p. 475; annus ‥ legalis ‥ invenitur fuisse duplex, unus dictus annus ~onis, qui erat anno septimo, et alius dictus jubileus Bacon VI 84. 2 lying at rest, resting, rest (of the dead); b (locus ~onis; cf. Act. vii 49). c (transf.) resting-place (of corpse). suae ~onis apothecam subire Gosc. Lib. Mild. 24; sedem eterne ~onis sine calumnia impetrare non potuit W. Malm. GR III 283 (= Eul. Hist. III 45); brachium ‥ ab antiqua ~onis sede furtim allatum Id. GP IV 180 (cf. Ciren. I 150: requiescionis); cum ecclesia pristine ~onis sue reparari deberet (Mildreda) NLA II 196.  b nunc ‥ confecto negotio ad locum ~onis meae vado Osb. Mir. Dunst. 10; locum sancti Yvonis ~onis antiquae Gosc. Mir. Iv. lx; locum ~onis ejus W. Malm. GP II 74; locum ~onis S. Dunstani ‥ preparavit Gerv. Cant. Combust. 22; diligite, visitate, veneramini locum ~onis ejus J. Furness Walth. prol. 4; hunc locum presaga mente sepe virgo notauerat et “hic locus ~onis mee est” dixerat (Editha) NLA I 313.  c Augustinus cum pernoctantibus psalmicanis ante ‥ altare praestolabatur apparatum ~onis sue Gosc. Transl. Aug. 19C. 3 (theol.) rest or ease of the blessed in Heaven after death. post sex hujus saeculi aetates ‥ septima est ‥ aetas ~onis animarum carne exutarum Bede Sam. 714C; ad hanc Domini requiem festinat ecclesia sanctorum, ut ‥ possit ‥ ibi requiescere, ubi Christus est in gloria ‥ in sabbato ~onis H. Reading (I) Haeret. III 1297A. 4 (act of) coming to rest or resting (upon; in quot. w. ref. to Is. xi 2). cui ‥ sensui quinquagenarius vel septuagenarius percussorum numerus qui ad ~onem et Spiritus Sancti gratiam significandam principaliter respicit astipulatur Bede Sam. 537D; locus ~onis est [ecclesia], nam super habitatores ejus loci Spiritus Domini requiescit P. Blois Serm. 714A.

rĕquĭētĭō, ōnis, f. (requiesco), repos : Hier. Jovin. 2, 12.