resticula
resticula, a cord, line
restĭcŭla, ae, f. dim. [restis],
- a small rope, a cord, line, Cato R. R. 110; Varr. R. R. 1, 41, 5; Cic. Scaur. Fragm. p. 261 fin. Orell.; Amm.14, 7, 15; Vulg. 3 Reg. 7, 23.
resticula, ae, f. (Demin. v. restis) = σπάρτος (Gloss. II, 435, 23), das kleine Seil, die Schnur, Scriptt. r. r., Cic. Scaur. 10 u.a.
fecit flagellum de ~is
non contentiosum disceptationis funem trahentes, sed triplicem caritatis Christi ~um trahentes
Mars ruptis ~is in mensa celesti recumbit
[matronas et virgines ] turmatim ~is et corrigiis colligatas ‥ abegerunt
~a triginta cubitorum cingebat illud per circuitum. per ~am namque disciplina praeceptorum caelestium qua a nostris voluptatibus religamur potest apte signari
sicca ‥ extremitatibus pluribus in modum fimbriolarum aut ~orum munita, quibus cauti adheret
restĭcŭla, (15) æ, f. (restis), cordelette, cordelle, corde : Cato Agr. 110 ; Cic. Scauro 10.
resticula ae, f dim.
- restis, a cord, line.