rotabulum
rotābulum, s. rutabulum.
rŏtābŭlum, ī, n. , v. rutabulum.
Retable; unde vererer, ne legendum esset
Retabulum, nisi etiam dici potuisset
Rotabulum, quod hujusmodi ornatus nonnumquam rotundus sit. Ritus Ecclesiæ Toletanæ ex Missali Mozarabum de Sabbato sancto, apud Marten. de antiqua Ecclesiæ Disciplina in Divinis Off. pag. 463 :
Et cum pervenerint ad altare majus, Sacerdos
faciat confessionem, ut moris est, et facta confessione Sacerdos solemniter dicat
hymnum Gloria in excelsis Deo, et statim.... discooperiantur altaria
frontalibus nigris, et Rotabula aurea, et omnia appareant solemniter, etc. Vide
Retaule et Rotalle.Lesquelx alerent à un four.... et pristrent l'un Rouable et l'autre
furgon. Aliæ ann. 1432. in Reg. 175. ch. 159 : Le suppliant print un
rabot ou Roable à tirer la braise du four, etc. Glossar. Provinc. Lat. ex Cod.
reg. 7657 :