rumare
rumo,(runger
rumito ‥ verbum frequentativum de ~o
~are, rumores afferre
pro rumag' xxxvj doleorum, iij piparum, et iij roundell[ettorum ] ~andorum in navi vocata la Pelegrin de Sandwicz xij s. vj d., pro doleo iiij d., pro pipa ij d., pro roundell' j d.
Rumores facere vel afferre, Johanni de Janua ;
Dire nouvelles, vel Ruminare, in Glossis Lat. Gall. Sangerman. MSS. Vide Adrumare.
Quod
bampna pecorum Rumantium aliena prata et Rumantium vel pascentium ultra sturiam, sint
duplicata. Vide in Ruminare, ubi pro Comedere usurpatum fuisse
probatur.