ruminalis
rūmĭnālis, e, adj. [rumen],
- chewing again, ruminating: hostiae, Plin. 8, 51, 77, § 206.
1. rūminālis, e (rumen), wiederkäuend, hostia, Plin. 8, 260.
hec ~is -is, id est ficus eo quod sub ipsa Remum et Romulum lupa aluerit
~is, ficus sub qua altus est Remus et Romulus
rūmĭnālis, e (rumen), ruminant : Plin. 8, 206 || Ruminalis ficus ou arbor, v. rumina ficus : Liv. 1, 4, 5 ; Plin. 15, 77.
rūmĭnālis, e, agg.: che rumina, ruminante Plin.