runco
Could not find runcando in Logeion dictionaries.
runcando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of runco
runco, āre, v. a. [runca, runcina], to weed out, root up; to weed, clear of weeds.
- I Lit.: spinas, Cato R. R. 2: segetes, Varr. R. R. 1, 30; Col. 11, 2, 40; Plin. 18, 21, 50, § 184; Tert. Pall. 2 med.—
- II Transf. *
- A To pluck, deprive of its hair, Pers. 4, 35.—
- B To mow: frumenta, Aug. Civ. Dei, 4, 8 med.
runco, ōnis, m. [1. runco],
- a weedinghook, grubbing-hoe, Pall. 1, 43, 3; cf. Isid. Orig. 20, 14, 5.
1. runco, āre, I) jäten, ausjäten, spinas, Cato r. r. 2, 4: segetes, Varro r. r. 1, 30. Colum. 11, 2, 40. Plin. 18, 139 u. 159: absol., Colum. 2, 10, 26 u. 5, 6, 7. Tert. de pall. 2. – II) übtr.: A) glatt rupfen, Pers. 4, 36. – B) mähen, frumenta, Augustin. de civ. dei 4, 8. p. 156, 5 D2.
2. runco, ōnis, m. (runco, āre), die Reuthacke, Jäthacke, Pallad. 1, 43, 3; vgl. Isid. orig. 20, 14, 5.
runco, -as, i. herbas vellere ‥ et inde ‥ ~o, -nis, i. ille qui herbas vellit
~ones, qui herbas vellunt
a lowker , runcator, ~o
aratorii utensilia, scilicet bures, stive, dentalia, falcastra, ~ones [gl.: ]serclers, sarclers, wethoc, cerculuris
sepe runcant cum ~onibus [gl.: ]picois
a lowke crouke , falcastrum, ~o, sarculum
See: runcare
1 runcō, (14) āre, tr., sarcler : Cato Agr. 2 ; Varro R. 1, 30 || épiler : Pers. 4, 35.
2 runcō, ōnis, m. , sarcloir : Pall. 1, 43, 3 ; Isid. Orig. 20, 14, 5.
Runchione, vel
Roncone. Academici Cruscani :
Roncone, arme d'asta
corta e adunca per isterpare.
Ronca, Arme in asta
adunca, e tagliente, Lat. Sparus, Runcina. Et mox : Roncone, strumento
rusticale di ferro, maggior della ronca, et senz'asta.Dictum navigium
Ronconibus et longis lanceis, atque lanceis cum rampiconibus, sive uncis in capitibus,
optime fulciatur. Ubi lancea cum ronconibus, videntur eæ, quas
lanceas falcatasvocat Fulbertus Carnot. Epist. 45. Historia Cortusiorum lib. 1. cap. 17 :
Quidam rusticus..... clam traxit de sub chlamyde sua Ronconem ferreum, et virum
nobilem percussit in capite.
Jussit dictos balisterios et
Waldanam procedere cum vastatoribus ferentibus Roncones acutissimos et secures,
fossoria et ligones, arbores incidere et rubeta, vineas et segetes omnes. Adde
Chronicon Estense ad ann. 1350. apud eumd. Murator. tom. 15. col. 457. Chronicon Petri
Azarii ad ann. 1356. tom. 16. ejusd. Muratorii, etc.Ronchonus, Runcorain
Runcaliset
Villaniinitio.
Crucem in loco solito precesserunt
cum Runconibus et ensibus sive lanceis. (Diar.
Burchard. ed. Thuasne, II, 58, an. 1493.)
Roncie. Tract. MS. de Re milit. et mach. bellic. cap. 111 :
Arbor in curru perticam habens, cum
duobus carratellis ardentibus, potest per se idem circiter girari contra navigia tuorum
hostium, Runcone sive falce incidere funes carratellorum. Pactum inter
commissar. reg. et Ayton. Doria Genuens. ann. 1337. in Reg. Cam. Comput. Paris. sign.
Croixfol. 187. r° :
Lances longues ferrées, Roncies de fer et touz autres
garnemens et armeures. Hinc diminutivumNavigium cum stella habente saxa ligata,
incidantur Runcula sive falce, ut ruant super hostium navigia, causa frangendi
ea.Declaramus quod
arma vetita sint infra scripta, videlicet lancea, spata, cultellus, sive daga et
cultellessia, stochus, spontonus, mazza ferrata, azza, Ronconus,
etc.