sarpa
sarpa, ae, f. = ardea, der Reiher, Serv. Verg. georg. 1, 364 cod. Gud.
carucarii reparant ‥ vangas, sarpas [gl.: ] et ligonesserpes
cultellis, falxibus [sic ], ~is
minuta necessaria ‥ in j sacco empto, x d. in x sarfa empt’, ij d. in j tripode empto, iiij d.
~e ad vineas(
cum suis ~is quilibet et ligonibus, rastris, tridentibus et fossoriis patulas ‥ rimas ‥ perfodiunt
sarpa, æ, f. , héron : Serv. Georg. 1, 364, v. ardea.
Et etiam quasdam corthecas et unam Sarpam , quas mihi
persolvere consueverunt. Litteræ Caroli Joannis Reg. primogeniti ann. 1357.
tom. 3. Ordinat. pag. 208 : De sotularibus, de calderiis, anderiis,.....
falsibus, Sarpis ,..... duos denarios. Festo, vinea putata,