sarpia
Sarpa, falx, in Libert. novæ bastidæ S. Ludov. ann. 1325. ex Reg. 64. Chartoph. reg. ch. 127. Nostris
Sarpel, unde diminut.
Sarpillon. Lit. remiss.
Le supliant print en sa
main ung Sarpel. Charta ann. 1343. ex Chartul. S. Vinc. Laudun. : Nous
avons aisement de herber à la main et au Sarpillon. Serpault et Serpier, eodem intellectu. Lit. remiss. ann. 1447. ex Reg. 178. ch. 225 :
Ung ferrement,
appellé ung Serpaut. Aliæ ann. 1449. in Reg. 180. ch. 11 : Icellui
Lambert print ung Serpier, et ala aux champs..... pour copper de la fougere.
Aliæ ann. 1462. in Reg. 198. ch. 411 : Lequel homme d'un Serpault cuida frapper le
suppliant.