scriptito
scriptito, to write often, write continually
Could not find scriptitans in Logeion dictionaries.
scriptitans present active participle feminine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of scriptito
scriptĭto (-pto, Prisc. 825; 1224 P.), āvi, ātum, 1, v. freq. a. [scribo]. *
- In gen., to write often: in palmarum foliis primo scriptitatum est, Plin. 13, 11, 21, § 69. —
- II In partic., to write, compose, etc. (usually with accessory notion of writing at one's own will, not officially or professionally; cf. Ellendt ad Cic. de Or. 2, p. 220; class.): et haec et si quid aliud ad me scribas velim vel potius scriptites, Cic. Att. 7, 12, 6: M. Bibulus scriptitavit accurate, wrote, composed, id. Brut. 77, 267: multum, id. de Or. 2, 23, 97: nisi diu multumque scriptitarit, id. ib. 1, 33, 152: Graeci quoque ipsi sic initio scriptitarunt, ut noster Cato, used to write, id. ib. 2, 12, 51: (Primus Antonius) scriptitasse Othoni credebatur ducem se partibus offerens, Tac. H. 2, 86: ad Primum et Varum media scriptitabat, id. ib. 3, 52: talia sanctissimos homines scriptitasse, Plin. Ep. 5, 3, 3.
scrīptito, āvī, ātum, āre (Intens. v. scribo), fort und fort schreiben, zu schreiben pflegen, I) im allg.: quod ea quae nos per ae antiqui per ai scriptitaverunt, Vel. Long. 57, 21 K.: in palmarum foliis primo scriptitatum est, Plin. 13, 68. – II) insbef.: a) = recht oft (wiederholt) schreiben = recht oft schriftlich berichten, haec et si quid aliud ad me scribas velim vel potius scriptites, Cic. ad Att. 7, 12. § 6: ad Primum et Varum media scriptitabat, Tac. hist. 3, 52: abfol., scr. Othoni, ibid. 2, 86. – b) als Schriftsteller aufsetzen, abfassen, verfassen, orationes multis, Cic. Brut. 169: talia, Plin. ep.: Graeci si scriptitarunt, Cic.: in deos convicia potius quam eis dignum aliquid scriptitasse, Augustin.: ea, quae scriptitantur legibus humano consilio promulgatis, Augustin.
See: scriptitare
scrīptĭtō, (14) āvī, ātum, āre (fréq. de scribo ), tr., ¶ 1 écrire souvent : Plin. 13, 69 ¶ 2 composer souvent : orationes multis Cic. Br. 170, écrire souvent des discours pour maints orateurs, cf. Cic. Br. 267 ; de Or. 1, 152 ; 2, 51.
scrīptitō āvī, ātus, āre, freq.
- scribo, to write often, write continually: haec ad me scribas velim vel potius scriptites.—To compose, practise literary composition: accurate: sic scriptitarunt, ut noster Cato.