semino
semino, to sow, bring forth, produce
Frieze-Dennison Vergil
sēminō, āvī, ātus, 1, a.: to plant, sow; produce, 6.206. (sēmen)
Could not find seminans in Logeion dictionaries.
seminans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of semino
sēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [semen], to sow (rare; not in Cic.; syn.: sero, planto).
- I Lit.: adoreum, triticum, hordeum, etc., Col. 2, 8, 1; 2, 8, 3; 2, 9, 15; 2, 9, 16: agrum, id. 2, 4 fin.—
- B Transf.
- 1 To beget, engender, procreate: alter decumo post mense nascetur puer quam seminatus est, Plaut. Am. 1, 2, 20 (482): armenta, Col. 6, 24, 1; 6, 24, 3; 6, 37, 4 sq.—*
- 2 Of plants, to bring forth, produce: viscum quod non sua seminat arbos, Verg. A. 6, 206.—
- II Trop.: cultum dei per terram, to plant, propagate, disseminate, Lact. 4, 10, 3; 1, 22, 26; 4, 25, 2.
sēmino, āvī, ātum, āre (semen), I) säen, 1) eig.: hordeum, Colum.: triticum, Colum.: seminati dentes (draconis), Acro Hor. art. poët. 187. – Partiz. subst., sēmināta, ōrum, n., Saaten, Saatfelder, Ambros. in Luc. 5, 6. – 2) übtr., zeugen, erzeugen, hervorbringen, v. Menschen, alter decumo post mense nascetur puer quam seminatus est, Plaut. Amph. 482: v. Stier, sem. armenta, Colum. 6, 24, 1: v. Esel, hoc pecus, mularum genus, Colum. 6, 37, 4 u. 5: v. Pflanzen, viscum, quod non sua seminat arbos, Verg. Aen. 6, 206: nullius agricolae cultu stirps tam diuturna quam poëtae versu seminari potest, kann (aus Samen) gezogen werden, Cic. de legg. 1, 1. – 3) bildl., aussäen, ausstreuen in die Welt, cultum dei per totam terram, Lact.: religionem cultus sui per orbem terrae, Lact.; vgl. Bünem. Lact. 1, 22, 26 u. 4, 25, 2. – II) besamen = besäen, agrum, Colum. 2, 4, 11.
See: seminare
sēmĭnō, (15) āvī, ātum, āre (semen), tr., semer : Col. Rust. 2, 8, 1 || produire : Virg. En. 6, 206 || procréer, engendrer : Col. Rust. 6, 24, 1 || [fig.] disséminer, propager, répandre : Lact. Inst. 4, 10, 3.
- 1. (postklass.) zaaien;
- 2. (metaf.) verwekken, voortbrengen.
sēminō —, —, āre
- semen, to sow, bring forth, produce: agricolae cultu seminari: viscum quod non sua seminat arbos, V.