seminator
seminator, an originator, producer, author
sēmĭnātor, ōris, m. [semino], an originator, producer, author (Ciceronian).
- I Lit.: seminator et sator et parens omnium rerum (mundus), Cic. N. D. 2, 34, 86.—
- II Trop.: omnium malorum, Cic. N. D. 3, 26, 66: tamquam fallaciae seminatores, Lact. 5, 2, 17.
sēminātor, ōris, m. (semino), der Säer, I) eig.: omnium rerum, quae naturā administrantur, seminator et sator et parens, ut ita dicam, atque educator et altor est mundus, Cic. de nat. deor. 2, 86. – II) bildl., der Erzeuger, Urheber, qui est versus omnium seminator malorum, dieser Vers enthält alles Unheils Keime, Cic. de nat. deor. 3, 66: tamquam fallaciae seminatores, Lact. 5, 2, 17: inimicus ille seminator, Iulian. bei Augustin. op. imperf. 1, 9.
semino, -as, unde ~or, seminatus, seminatio
in consuetudine ~orum
computat in semine super cc acras terre l quarteria ‥ ut patet per talliam contra J. Koc ~orem
apostolum Paulum dictum fuisse verborum ~orem [] Aug. Serm. 150
pacis ‥ ~ores simus inter populos Christianos
vox talis ~oris vitetur ut venenum mortiferum
hunc ‥ Angli moderni vituperant delatorem Goduini et filiorum ejus, hunc discordie ~orem
invidente antiquo ~ore scismatum et discordiarum Sathana, incole terre ‥ invidentes factis imperatoris
odii ~or ‥ Johannes de Wiclif
de lectoribus publicis ‥ quorum ‥ unus sit Latinae linguae ~or et plantator
sēmĭnātŏr, ōris, m. (semino), semeur : Cic. Nat. 2, 86 || [fig.] Cic. Nat. 3, 66.
- 1. zaaier;
- 2. (metaf.) veroorzaker, bron [omnium malorum].
sēminātor ōris, m
- semino, an originator, producer, author: omnium rerum (mundus).— Fig.: malorum.