sentinare
erumpere, effluere ‥ ~are, ‥ carinare
~o, -as, i. in animo aliquid sensim dijudicare
Sententia ista sic est in corde hominis, quomodo cadus. Inde Sentinatur navis in
pelago, non potest enim nisi aquam admittere per ruinas compaginis suæ. Cæsarius
Arelatens. serm. 8. ad Monachos : Nam quomodo navis, posteaquam pelagi fluctus
evaserit, si in portu Sentinata, id est, vacuata in portu non fuerit, de minutissimis
guttis impletur et mergitur, etc. Infra : Quomodò navis Sentinatur a
situla, etc. Utitur et FortunatusQuid huic, quæso,
obfuit seni persona Sentinatoris et in nautis vilissima ?Sentinosum navigium, dixit S. Ambrosius in Orat. funebri de obitu fratris, pro rimoso, et in quo exhaurienda sæpius sit sentina.