separabilis
separabilis, that may be separated, separable
sēpărābĭlis, e, adj. [separo],
- that may be separated, separable: nec (eam vim) separabilem a corpore esse, Cic. Tusc. 1, 10, 21; a veritate unius Dei, Hilar Trin. 1, 16 fin.
sēparābilis, e (separo), trennbar, a corpore, Cic. Tusc. 1, 21.
utrum Sancta Trinitias in personis ~is vel inseparabilis dicenda sit, dum alius est Pater, alius Filius, alius Spiritus Sanctus
dissociabile, i. ~e, insociabile,ungeferlices
justitia vero non est naturalis, sed fuit ~is in principio et angelis in caelo et hominibus in paradiso
que inseparabilis accidentis est diffinitio ~i non convenit
potentia que inest materie elementaris corporis non solum per intellectum ~is est a suo actu, sed etiam secundum rem
prior de Caudewell’ appropriavit sibi quandam culturam ‥ que solet et debet esse communis et modo dictus prior et conventus faciunt dictam culturam ~em in prejudicium domini regis et burgensium suorum
pastura ~is
est ibidem quedam pastura ~is inter Hokeday et gulam Augusti
in ~i piscaria ipsius abbatis apud Watford piscabantur
severalle , severalis, ut campus severalis, superabilis
piscaria que semper fuit ~e ipsius ecclesie sue
tenet ducentas acras pasture in suo seperabili in Segmor Hamme que fuerunt communa pasture domini regis
duobus clausis meis ~ibus in predicto bosco existentibus
dictos terras et boscos cum omnibus suis pertinentibus per metas et divisas antedictas in suo ~i contra omnes gentes warantizabimus
sēpărābĭlis, e (separo), séparable : Cic. Tusc. 1, 21.
sēparābilis e, adj.
- separo, that may be separated, separable: (vis) a corpore.