servitialis
servitiālis, e (servitium), zum Dienste gehörig, dienend, clerici, Laienbrüder, Isid. epist. 1, 15.
hominem simplicem ad stultum, parum verecundum, aliquantulum largum, facile ~em, grossi intellectus et ingenii
qui ‥ habet faciem mediocrem ‥ est verax, amans, intelligens atque sapiens, ~is atque compositus et ingeniosus
assumpto vobiscum aliquo fide digno consiliario aut ~i nostro
terras quas homines questales et ~es tenent
servĭtĭālis, e (servitium), consacré au service : Isid. Ep. 1, 15.
Cum ingenuitate totius Benacensis honoris, qui mihi erat
Servicialis. Libertates oppidi Baugiaci in Sebusiis ann. 1250 : Exceptis
terris et possessionibus quæ censualesItem judico meas
tunicas et meas massaricias et viginti cappas ad Marianam Servitialem meam, quæ servivit
mihi annis septem.Item Servitiali
quæ tulit vinum..... Servitialibus duabus conventus. Statuta Massil. lib. 4.
cap. 24. § 4 : Sane ab hac constitutione excipimus Servitiales cargatorum, de
quibus est ordinatum quod xxv. peregrinis possit adjici unus
Servitialis. Adde Acta SS. tom. 7. Maii pag. 154. et tom. 3. Junii pag. 456.
Provincialibus Serviciou, qua voce potissimum intelligunt mulierem quæ puerperæ servit. Vide Joan. Villaneum lib. 8. cap. 80.