sitarchia
sītarchĭa, ae, f., = σιταρχία.
- Provisions for a journey, Ap. Met. 2, 11, 8; Hier. Comment. in Matt. med.; Vit. Malch. 10; Schol. Juv. 12, 61.—
- II Meton., a receptacle for such provisions, a scrip, Vulg. 1 Reg. 9, 7; Isid. 20, 9, 6.
sītarchia u. sītarcia, ae, f. (σιταρκία), die Kiste Sür Speisevorräte, die Speisekiste, bes. für Seereifen, die Proviantkiste, Form sitarch., Apul. met. 2, 11. Schol. Iuven. 12, 61: Form sitarc., Hieron. vit. Malch. § 10 Vali. Vulg. 1. regg. 9, 7. Augustin. serm. de cant. nov. § 2. Isid. orig. 20, 9, 6.
panis defecit in ~iis nostris, et sportulam non habemus
sitarcium, viaticum
vae ‥ quia vinum defecit in sitharchiis nostris
in sitharciis,in fætelsum
~ia,metefætels velsceatcod
amisso †sestertio [MS: sistarchio ] prorupit in clamorem ‘vae, viatica nostra perdidi’
nichil in manibus habens preter baculum, nichil in sytarchia preter subulam
sitharcia bursa est vel sacculus itinerancium in quo solent deferre panem et reponere ea que ad viaticum necessaria sunt in via
quippe qui longa expeditione vexati, non facile possent tantum opus exhaustis aggredi cistarchiis
defecit pecunia in cistarciis
walet, sek, or poke , sistarcia, -e, vel sistercia
cophinum ‥ regis magnum continentem ornamenta capelle sue, una cum longo cophino continente vasa sua et duas cistaridas regis ad regem mittat
argenteum a ~io volens extrahere, extraxit aureum
mittant ad regem ‥ omnes cysterias regis
sistarca, A.an almarye
sītarchĭa, æ, f. (σιταρχία), intendance des vivres, approvisionnement : Apul. M. 2, 11.
sitarchiasumitur pro alimento, annona, seu cibo, quo in navibus vice commeatus utebantur nautæ : est enim efficta vox a
frumentum, annona, et
sufficio; quasi dicas, quod ad victum sufficit. S. Hieronymus de captivo Monacho :
Ascensis camelis, et nova Sitarchia in annona
refocillati. S. Augustinus de Cantico novo cap. 11 : Præparemus Sitarcias,
apprehendamus et ascendamus navem fidei simul et crucem, nec desit anchora spes nostræ
salutis, etc.
pera cibi.
Sitareia. Vita S. Genulfi lib. 2. cap. 2 :
Levantes ergo sacrum thesaurum in
Sitarciis super colla equorum, cœperunt regredi, etc. Herbertus lib. 1. de
Miracul. cap. 7 : Illa vero quia non fuit in Sitarcia, neque in forulo foris
incaute relicta. Hinc emendandus videtur Fulcherius Carnot. lib. 3. Viæ
Hierosol. cap. 31 : Quod ipse, qui in Starcia sua detulit usque Tyrum... nobis
enarravit. Legendum enim Sitarcia.
Qui certus de visione,
adjutorio fidelium impositus Sitarcio, comitante sibi puero, equo vehente Parisius
pervenit.Sitarciæ)
Sistarchiæ, proprie sunt nautarum, dictæ quod sint sutæ, substantiæ,
vel vascula, in quibus portantur cibi. Eadem prope Ugutio. Joan. de Janua :
Panis
defecit in Sistarciis nostris. Arnoldus Lubec. lib. 3. cap. 32 : Et
defecerat panis in Sistarciis eorum. Henric. de Knyghton : Cum panis
alimoniæ in Sistarchiis deficere cœpisset. Utuntur promiscue vetus interpres
Juvenalis sat. 12. v. 51. Wolfardus lib. 3. de Mirac. S. Walburg. cap. 9. Gordianus
Monach. in Vita S. Placidi Mart. cap. 36. Vita S. Goaris cap. 6. Historia Translationis S.
Germani Parisiens. Episcopi cap. 7. etc.Sed ut de
peregrinis nostra vobis aliquid Satartia non negaret.Cistarcha, secundum Alexandrum Nequam,
componitur a cista, et archa. Unde fecit tales versus :
Cistarcis tactis, vel peris, jungere cistam
Si cures archæ, Cistarchis sic dabit ortum.
Trahebat enim secum infinitam
multitudinem, quibus et aqua jam defecerat in utribus, et panis in Cistartiis.Videres Scotorum apud se
ferocium, alias imbellium, cuneos crure intecto, hispida chlamide, ex humeris
dependentia Psitarcia, de finibus uliginosis allabi. Ita Ἕως ἐκένωσε τὸ ἐν τῇ μονῇ σιτάρκιον χρυσοῦ.