solatio

sōlātio, ōnis, f. (sol), das Sonnen, solatio, quam (h)eliosin dicunt, Cass. Fel. 54. p. 141, 2: solationes (al. solicationes), quas Graeci ἡλιώσεας vocant, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 2, 18.

solatio [CL solari+-tio; cf. CL consolatio], comfort, consolation. nullane corporeos solatio mitigat artus? J. Herd Hist. IV Regum 173.

sōlātĭō, ōnis, f. , v. solicatio.