strava
străva (-ba), ae, f.,
- a monument of victory, built of captured arms, Lact. ad Stat. Th. 12, 62; Jornand. Get. 49.
strava (straba), ae, f. (zu gotisch straujan, streuen), ein aus feindlichen Waffenrüstungen errichteter Siegeshügel, Lact. ad Stat. Theb. 12, 62. Iordan. Get. 49, 258. p. 124, 20.
străva (-ba), æ, f. , trophée formé des armures prises à lʼennemi : Lact. ad Stat. Th. 12, 62 || = tumulus, sepulcrum : Gloss.
Postquam talibus lamentis
est defletus, Stravam super tumulum ejus, quam appellant ipsi, ingenti comessatione
concelebrant, et contraria invicem sibi copulantes, luctum funereum mixto gaudio
explicabant, noctuque secreto cadaver est terræ reconditum. Lactantius ad illud
Statii lib. 12. Thebaibos vers. 62 :
..... Sed bellicus agger
Curribus et clypeis, Graiorumque omnibus armis
Sternitur. Hostiles super ipse it victor acervos,
Pacifera lauro crinem, vittisque decorus
Accubat.
Acervos, exuviarum hostilium moles.
Exuviis enim hostium extruebatur Regibus mortuis pyra : quem ritum sepulturæ
hodie quoque barbari servare dicuntur, quem Strabas dicunt lingua sua. Ita hoc
loco Stravaerit
exuviarum hostilium moles. At Wormius in Monumentis Danicis lib. 1. cap. 6. pag. 36. per
stravamconvivium, in honorem defuncti celebratum, intelligi contendit : quod indicare videntur verba quæ mox sequuntur apud Jornandem :
Cujus fercula, etc.ad
stravamreferuntur. Nec dissentit Martinus Schodelius in Disquisit. Histor. de Regno Hung. cap. 181. qui ait,
Stravamesse purum Scythico-Hunnicum, et sic consequenter Ungaricum vocabulum, quo Hunni Silicernium, quod ingenti commessatione concelebrabant, denotabant. Vide Capitul. Caroli M. lib. 6. cap. 194. ubi de ejusmodi conviviis ad mortuorum sepulcra.
Sdravammallet Carolus de Aquino, utpote qui a
Sdraw, quod lingua Illyricorum salvum sonat, vocis originem accersit. Hinc
Sdravizaiisdem salus, et proprie quæ nunciari solet inter bibendum. Alii alia divinando proponunt, quibus referendis supersedemus.