substantialitas
substantĭālĭtas, ātis, f. [substantialis],
- the quality of being substantial or essential, Hier. in Didym. Spir. Sanc. 15; Cassiod. Hist. Eccl. 7, 14.
substantiālitās, ātis, f. (substantialis), die Wesentlichkeit, Hieron. in Didym. de spir. scto c. 15. Cassiod. hist. eccl. 7, 14.
dato quod ~as prius occurrat intellectui quam corporeitas, dabitur quod intellectus prius comprehendit hoc esse substantiam quam hoc esse corpus
dicitur materiam quamdam subjectam esse solum ~ati, quam omnibus causatis attribuunt, et quamdam ~ati et quantitati, quam communiter omnibus generalibus et ingeneralibus inesse dicunt, et quamdam ~ati et quantitati et contrarietati, quam solum generabilibus concedunt
singulare simpliciter substanciale habet racionem materialem, et ~as appropriatur simpliciter singulari, unde ‥ unum numero est cujus materia est una numero, id est cujus ~as est singularis simpliciter
substantĭālĭtās, ātis, f. , caractère de ce qui est essentiel : Cassiod. Hist. eccl. 7, 14.