suppositorium
suppŏsĭtōrĭum, ĭī, n. (suppositorius), ¶ 1 suppositoire [t. de méd.] : Gloss. Gr.-Lat. ¶ 2 plateau pour des gobelets : S. Greg. Ep. 1, 42.
Contra inobedientiam ventris
fiat Suppositorium, aut clyster.Suppostorium, quod inter ministeria sacra reponit Gregorius M. lib. 1. Epist. 42 :
Suppositorium
aliquod argenteum pro uno solido dicitur esse optimum, et calix pro 6. solidis esse
oppositus. Alii codd. habent Suppostorium, uti monet Jamesius. Et Historia Episcoporum Autisiodor. cap. 20 :
Item salariolam parvam cruciculam
habentem pens. uncias 9. item Suppositorium anacteum pens. lib. unam et semis.Cum
vino, quod susceperat, frusta omnia comminuti Corporis Christi in vas, quod ori ejus
suppositum fuerat, refundere coactus est.