tabellio
tăbellĭo, ōnis, m. [tabella, II. A.],
- one who draws up written instruments, such as contracts, wills, etc., a notary, scrivener, Dig. 48, 19, 9; Capitol. Macr. 4; Firm. Math. 4, 5; Cod. Th. 9, 19, 1.
tabellio, ōnis, m. (tabella), der schriftliche Aufsätze, Verträge, Testamente usw. anfertigt, der Urkundenschreiber, Notar, Ulp. dig., Capit. u.a.
ne tantum adversus ecclesiam ‥ testimonium daret sapiens ille ~io et facundus
quoniam ~ionum usus in regno Anglie non habetur, propter quod magis ad sigilla recurri auctentica est necesse
~io ‥ qui dicitur servus publicus a serviendo [sc. non a servando ] derivatur
inauditum est quod judicia curie regis per aliquem ~ionem, quarum [sic ] nomina non a longo tempore in regno Anglie sunt audita seu nota, essent impedita
~iones fuerunt in garderoba domini regis Anglie et ad scribendas bullas et privilegia ‥ sub manu publica
si sint notoria [facta ] per instrumenta publica ~ionum istius sedis
unus magister arcium notarius publicus in rhetorica sufficienter eruditus, in scribam registrarium et ~ionem cancellarii et universitatis ‥ habeatur
notarye , notarius ‥ ~io, -onis
habeant ibi unum publicum ~ionem ad modum civitatis ‥ Burdegale
qui erat puplicus ~io
clericis, notariis, ~ionibus publicis
~o ‥ qui frequenter ludit cum tabulis
tăbellĭō, ōnis, m. (tabella), tabellion, notaire : Dig. 48, 19, 9.
Tabellio, qui talia instrumenta conscripserit, in Additione 3. ad
Capitularia cap. 56. Quoniam Tabellionum usus in regno Angliæ non habetur, propter quod magis ad
sigilla authentica credi est necesse ; ut eorum copia facilius habeatur, statutum est,
ut sigillum habeant non solum Archiepiscopi et Episcopi, sed etiam Officiales, item
Abbates, Priores, etc. Frequens mentio est Tabellionumin Edictis Regum nostrorum, in Consuetudinibus municipalibus laudatis in Glossario Juris Gallici v.
Tabellionset alibi.
Tabelliovocatur,
eo quod sit portator tabellarum, inquit Isidorus lib. 9. Orig. cap. 4. ubi
Tabellionemminus bene confundit cum
Tabellario.
Tabelliominor est
Tabulario, in Novel. 44. Consule ibi notas Gothofredi. Distinguitur sæpius a notario, qui pro scriba, vulgo
Copiæ signis Tabellionalibus munitæ, in Processu de B. Petro de Luxemburgo tom. 1. Julii pag. 606.
Tabellioner, in Consuet. Senon. art. 248. Statuta Monasterii S. Claudii ann. 1448. pag. 87 :
Litteræ per Notarios publicos collationentur, et post collationem Tabellionentur.
Tabellionata cedula, in Scripto ann. 1395. apud Acherium tom. 6. Spicil. pag.
131.Tabellionage, in Edicto Gallico ejusd. Caroli Regentis ann. 1356. ibid. pag. 129. et 136. Edicto Joannis Franc. Reg. ann. 1360. ibid. pag. 439. etc. Alias
Tabellionagedicitur Jus
Tabellioneminstituendi, ut in Consuet. Castrinovi art. 11. Blesensi art. 17. et 20.
TABELLIO
TABE´LLIOa notary (Suidas, s. v.). Under the Empire the Tabelliones succeeded to the business of the Scribae in the times of the Republic [SCRIBAE ]. They were chiefly employed in drawing up legal documents, and for this purpose usually took their stations in the marketplaces of towns (Capitol. Macrin. 4; Cod. 4, 21, 17; Novell. 73, 100.5, &c.). They formed a special order in the state (Gothofr. ad Cod. Theod. 12, 1, 3).
[W.S]Tabellio
A sort of notary in the Imperial Age employed in drawing up legal documents. They had stands in the market-places (Capitol. Macrin. 4). See scribae.