tentatio
tentātĭo, ōnis, f. [tento]. *
- An attack: valetudinem tuam jam confirmatam esse et a vetere morbo et a novis tentationibus, gaudeo, Cic. Att. 10, 17, 2.—
- II A trial, proof: perseverantiae, Liv. 4, 42, 4; 41, 23, 14.—
- III Temptation (eccl. Lat.), Vulg. Matt. 6, 13 et saep.
tentātio, s. temptātio.
Essay. Charta
Temptatio panis fiat bis in anno,
etc. Mox : Et quotiescunque debeat fieri temptatio panis et cervisiæ,
etc.Videtis ergo, fratres, quoniam et vos hoc
facere debetis,... ut si qui in hanc Tentationem inciderunt, cœperint apprehendi
infirmitate, etc.