tentator
tentātor, ōris, m. [tento].
- An assailant, attempter, tempter: integrae Dianae (Orion), Hor. C. 3, 4, 71.—Esp., the tempter, i.e. the devil, Vulg. Matt. 4, 3; Juvenc. 1, 384.—
- II He who attacks: autumnus, tentator valetudinum, Tert. Anim. 48 init.
Gouletin Compendio jurium Universitatis Paris. fol. 4. v° :
Et sic sunt quinque
examinatores, quorum examen die sequenti festum aperitur ; et inter illos Tentator pro
provincia Paris. est primus non majoritate, sed solum ordine. Nota est thesis,
quam Tentativamvocant, quamque ad eruditionis experimentum et argumentum propugnat is, qui ad Baccalaurei gradum provehi desiderat.