trigamia
trĭgămĭa, ae, f., = τριγαμία,
- a threefold or third marriage, trigamy, Hier. in Jov. 1, 37.
trigamia, ae, f. (τριγαμία), das dreimalige Heiraten, Hieron. adv. Iovin. 1, 37.
~iam inter contractus legitimos et pro tempore felicissimos computandam Francorum annalibus inserendum esse recensens, dum ad suscipiendam in ~ia sobolem masculinam, regum in solio collocandam, aspiraverit affectio conjugalis
trĭgămĭa, æ, f. (τριγαμία), état de lʼhomme qui a contracté trois mariages : Hier. Jovin. 1, 37.
Monogamia quidem naturæ atque legi consentanea est. Digamia
vero post promissionem illegitima ; non ob conjunctionem, verum propter mendacium.
Trigamia intemperantiæ indicium ; quæ autem Trigamiæ additur, aperta fornicatio est et
indubia incontinentia. Concessam fuisse Trigamiamiis, qui quadragesimum ingressi fuerant annum, et liberis ex prioribus conjugiis caruerant, ex Nicephoro Chartophylace probat Suicerus in Thesauro ; secus vero iis qui ex prioribus matrimoniis liberos habuerant.