viaticus
Could not find uiaticum in Logeion dictionaries.
uiaticum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of viaticus
uiaticum neuter vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter genitive plural of viaticum
vĭātĭcus, a, um, adj. [via], of or belonging to a road or journey, viatic.
- I Adj. (very rare): cena, a parting meal, farewell repast, Plaut. Bacch. 1, 1, 61 (95); so perh. factum, id. Trin. 4, 2, 45 (887); v. Ritschl ad h. l.—
- II Subst.: vĭātĭcum, i, n., travelling-money, provision for a journey, viaticum (freq. and class.).
- A Lit., Plaut. Capt. 2, 3, 89 (449); id. Ep. 5, 1, 9 (615); id. Poen. prol. 71; Cic. Sen. 18, 66; Liv. 44, 22, 13; Hor. Ep. 1, 17, 54; Plin. Ep. 4, 13, 5.—Esp., Charon's fare, Ap. Met. 6, 18, 19 al.—
- 2 Transf. (late Lat.), a journey: extensa viatica, Ven. Fort. Misc. prol.—*
- 3 Trop.: magnum viaticum ex se atque in se ad rempublicam evertendam habere, resources, means, Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 13.—
- B Transf.
- 1 Money made by a soldier in the wars, savings, prize-money, Hor. Ep. 2, 2, 26; Suet. Caes. 68.—
- 2 Money to pay the expenses of one studying abroad, Dig. 12, 1, 17.
viāticus, a, um (via), zum Wege-, zur Reise gehörig, I) adi.: cena, Abschiedsschmaus, Plaut. Bacch. 94. – II) subst., viāticum, ī, n., A) die Reisezehrung, das Reisegeld, Zehrgeld, die Reisekasse, modicum, ICt.: viaticum congerere, Cic.: viaticum alci dare, Plaut. u. Plin. ep.: quo minus viae restet, eo plus viatici quaerere, Cic.: ut mihi viaticum reddas, quod impendi, Plin. ep.: v. Zehrgeld zu Rom Studierender, ICt. – bildl., magnum viaticum ad evertendam rem publicam habere, Beförderungsmittel, Quadrig. b. Gell. 17, 2, 13. – B) das von den Soldaten im Kriege erbeutete oder ersparte Geld, das Beutegeld, der Sparpfennig, Hor. ep. 2, 2, 26. Suet. Caes. 68, 1.
excepto pontis vel arcis reedificatione et ~a expeditione contra hostes
exceptis tribus, expeditione populari, restauratione ~i pontis, constructione regalis arcis
exceptis trium rerum obsequiis, expeditione sc. populari, ~i fundatione pontis, arcisve conditione regalis
altaria ~a sive portatilia que superaltaria vulgariter appellamus
si ‥ absque abbatis litera ~a loci vestri talis fugitivus repertus fuerit ‥(
in greco viatico se flectit Grecismus
ne sportulam quidem quae ei dari potuerit secum ad portandum ~um acceperint quae ex palmarum ‥ foliis ‥ contexta ‥ posset ‥ pro munere solet tribui
miror quod pro prebenda v marcarum me urgetis ad residentiam faciendam, scientes quod pro ~o usque Saresberiam tota mihi prebenda non sufficeret, que si insufficiens est ad viam, multo magis ad residentiam
requisitus an aliquid receperit muneris ‥ pro testificando in hac parte preter ~a
sacculus itinerancium in quo solent deferre panem et reponere ea que ad ~um necessaria sunt in via
~um,espense ien chimin
expende in pauperum solacia quod in tanti iteneris [sic ] ~um tibi praeparasti
quid spes, nisi ~um nostrum, quo in hujus vite miseriis sustentamur?
literarum eruditione senectuti ~um preparatur
cur emarcet manna magnificum? / cur marcescit vite viaticum?
percepto ~o sacrosanctae communionis ‥ de morte transivit ad vitam
convocatis ‥ fratribus, hortatur eos impendere sibi ministerium sacrae inunctionis cum ~o Dominici corporis, quod ‥ debetur Christianis de hac vita transituris
aperte videtur injuriosum reconciliatrici hostie quod ~o munitus et moriens projiciatur in fossatam
si reservari oportet, vel pro Parasceve vel pro ~o, cum magna diligentia reserventur
hec hostia, est corpus Christi, hoc ~um, idem est
od[o ]eporicon, viaticum, iterarium
et alia plurima fuerint a pluribus, quorum hoc ~um [(AS: ] sit et quod supra diximusmyngung
ad virilem virgam, que, sicut dicitur in ~o, vento et spiritu inflatur et erigitur
~um est ipsa generalis doctrina prout continetur in libro viaticorum
in ~o vocatur diaquilon
memitha, i. volubilis minor secundum Gerardum super ~um, capitulo de idropici
~us Constantini monachi, libri vij
vĭātĭcus, (16) a, um (via), de voyage : viatica cena Pl. Bacch. 94, dîner de voyage [= qui fête le retour de qqn après un long voyage ; cʼétait lʼhabitude, cf. Bacch. 183, 534 ; Epid. 8 ; Most. 990, etc. ].
Viarius 1.Charta ann. 1195. in Chartul. S. Dion. Vergiac. fol. 14. r° :
Viaticus de Edua et præpositus de Dijom, etc.Vagus, errat, Prov. Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657.