utercumque
utercumque, whichever of the two, whichsoever one, whichever
Could not find utrumcumque in Logeion dictionaries.
utrumcumque neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of utercumque
utrumcumque adverb, conjunction of utrum
ŭter-cumque (-cunq-), utrăcumque, utrumcumque, pron.
- I Whichever of the two, whichsoever, whichever (rare but class.): magnae utrimque copiae ita paratae ad depugnandum esse dicuntur, ut, utercumque vicerit, non sit mirum futurum, Cic. Fam. 6, 4, 1: in quo bello, non, utracumque pars vicisset, tamen aliqua forma esset futura rei publicae, id. Brut. 1, 15, 10: ea res, utrocumque dicitur modo, Quint. 9, 2, 6: utrumcumque erit, prima sit curarum, ut, etc., id. 4, 2, 89; cf. id. 5, praef. § 3: ne sententia sua, utramcumque in partem dicta esset, ipsa sese rescinderet, Gell. 5, 10, 15.—
- II Indef.: utrocumque modo sequetur summa confusio, either way, Quint. 3, 6, 29; id. 6, praef. § 11; 12, 10, 59.
uter-cumque (-cunque), utra-cumque, utrum-cumque, wer auch immer von beiden, I) relat.: utercumque vicerit, Cic.: utramcumque in partem dicta esset (sententia), Gell.: utrumcumque erit, semper etc., Quint. – II) indefin.: utrocunque modo sequetur summa confusio, auf jede Weise, Quint. 3, 6, 29: u. so Quint. 6. pr. 11; 12, 10, 59.
ŭtercumquĕ (16) (-cunquĕ), utracumque, utrumcumque, ¶ 1 [pron. rel. indét.] quel que soit celui des deux qui : Cic. Fam. 6, 4, 1 ; Quint. 9, 2, 6 ; Gell. 5, 10, 15 ¶ 2 [indéfini] : utrocumque modo Quint. 3, 6, 29, dʼune manière ou de lʼautre, cf. Quint. 12, 10, 59.
uter-cumque (-cunq-) utracumque, utrumcumque,
- pron, whichever of the two, whichsoever one, whichever: utrimque copiae ita paratae, ut, utercumque vicerit, non sit mirum futurum: in quo bello, utracumque pars vicisset, etc.