vinearius
vīnĕārĭus, a, um, adj. [vinea],
- of or belonging to vines: colles, vine-hills, Col. 5, 6, 36: horti, vineyards, Dig. 50, 16, 198.
vīneārius, a, um (vinea), zum Weine gehörig, Wein-, colles, Colum. 5, 6, 36: horti, Weinberg, Ulp. dig. 50, 16, 198.
instat operarius fortissimus in ea ~ia Christi ‥ laborans ‥ ad quaeque inutiliter succresentia falce caeli resecanda
in iiij hominibus locandis ad venearium faciendum et muris dictarum domorum reparandis
pro putacione ~ii
vineasservat. Magn. Pastorale Eccl. Paris. ch. 21. ann. 1259 :
Messarii autem et Vinearii in dicta villa ponentur.
Prohibemus etiam, ne deinceps Vinearii ponantur
in vineis, sed gardæ reddentur die, quam statuerint hii quibus
debentur.Les Vigniers et les missiers pour garder les vignes et les blefz, etc.
Lit. remiss. ann. 1402. in Reg. 157. Chartoph. reg. ch. 263 : On a accoustumé,
quant aucuns robent les roisins ès vignes, pour appeller les Vigniers de crier aux
chenilles. Messiers et Vingniers, in Charta ann. 1311. ex Chartul. Regalisloci
ch. 30. Constat
me... veudidisse tibi Aderisi sculdasio cartularios et Vinearios in loco qui dicitur in
Vico.