wildbann
bannumseu jurisdictio in silva :
Wildenim silvam sonat. Browero lib. 16. Annal. Trevir. pag. 905. 1. edit.
Wiltban, definitur jus piscandi aut venandi.
Wildenim Teuton. est ferus, silvester. Charta Piligrini Archiep. Colon. ann. 1028. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 395 :
Præterea quatuor
silvas..... cum omni integritate juris quod vulgariter dicitur Wiltban libera
traditione præfato monasterio donavit. Ita proinde legendum in Charta alia
ejusd. Piligrini de eadem re ibid. col. 393. ubi editum Witkan.
Hermannus Marchio de Baden et Egino Comes de Friburg, contendentes de
argentifodinis, et custodiis silvarum per Brigaugeran, quod vulgariter Wildbann dicitur,
etc.
Hontheimpag. 121. col. 2 :
Insuper monetas, Judæos, jurisdictiones forestarias, dictas. Wildbant, dominia,
etc. confirmamus. in Dipl. Caroli IV. imper. ann. 1346.
ibid. pag. 170. col. 2.