consiliator
consiliator, a counsellor
Found Consiliator with different capitalization.
Consiliator masculine nominative singular, masculine vocative singular of consiliator
consĭlĭātor, ōris, m. [consilior],
- a counsellor (post-Aug. and rare): maleficus, Phaedr. 2, 6, 2: consiliator et rector, Plin. Ep. 4, 17, 6: bonus, Ap. Met. 1, 12, 17.—As an epithet of Jupiter, Inscr. Gud. p. 7, n. 6.
cōnsiliātor, ōris, m. (consilior), der Berater, Ratgeber, maleficus, Phaedr. fab. 2, 7, 2: rabidus, Avian. fab. 26, 12: bonus, Apul. met. 1, 12. – m. Genet. wessen? c. deorum, ein Mitglied des Götterrates (v. einem Astrologen), Petron. 76, 10: consiliatores eorum od. eius, Vulg. 1. Esdr. 4, 9 u. 5, 6. – m. in u. Abl. (in, bei), ille in gerendis honoribus c. et rector, Plin. ep. 4, 17, 6.
dato ei collega et ~ore viro ‥ prudentissimo
~or,rædgifa
Northanimbria ~oris sui quondam absentia modo ingemiscebat
unicus atque meus consiliator erit
nostra consiliatio vel alicujus veracis ~oris altera esse non poterit nisi ut ‥ illa ‥ pars eligatur que ‥ magis expedire videtur saluti animarum
blandus adulator et avarus consiliator [(], / quamvis non velles, plures facit esse rebelles : conciliator Pol. Poems I 361
dixit Hengistus ad regem: “ego sum pater tuus et ~or tui et noli praeterire consilium meum umquam”
quod et consilio meorum ~orum consensi
cum consensu ~orum meorum
nec placuit adventus [B. Imperatoris ] in conspectu regis et regalium ~orum
fratres Predicatores ‥, regum facti confessores et ~ores
cōnsĭlĭātŏr, (15) ōris, m. (consilior), conseiller : Phædr. 2, 7, 2 ; consiliator in gerendis honoribus Plin. Min. Ep. 4, 17, 6, conseiller dans lʼexercice des magistratures.
Receptor, aut guidator, vel Consiliator, vel adjutor latronum aut prædonum,
etc. Formul. MS. Instr. fol. 16. v°. : Quoscumque alios fautores,
Consiliatores et valatores ipsum (Johannem) et alios quoscumque
contradictores et rebelles... excommunicatos publice nuncietis.cōnsilīātor ōris, m
- consilior, a counsellor: maleficus, Ph.