consiliatrix
consĭlĭātrix, īcis, f. [consiliator],
- she who counsels: illae consiliatrices tuae, Ap. Met. 5, 24, 17.
cōnsiliātrīx, trīcis, f. (Femin. zu consiliator), die Ratgeberin, Apul. met. 5, 24. Hier. in Iob 1.
Ælfleda abbatissa, semper totius provincie consolatrix optimaque ~ix
Spiritus ‥ Domini, quasi ~ix ejus voluntas ad dispositionem creaturarum, ferebatur super aquas
cōnsĭlĭātrīx, īcis, f. , conseillère : Apul. M. 5, 24 ; Hier. Job 1.
Qualiter interveniente Aldæ amantissimæ et carissimæ
conjugis nostræ, seu Ermengardæ comitissæ et dilectæ sororis ac Consiliatricis nostræ,
etc. Utitur Apul. Metamorph. lib. 5. pag. mihi 163.