consiliaris
cōnsiliāris, is, m. (consilium), der Beisitzer bei Gericht, Plur. bei Schol. Iuven. 3, 46.
consilium dignum regem facit esse benignum. / ‥ / in bonitate pares sumat sibi consiliares [(] / rex bonus : conciliares Pol. Poems I 360
qui cum rege pares fuerant tunc consiliares
cōnsĭlĭāris, is, m. , assesseur [au tribunal] : Schol. Juv. 3, 46.
Ultra qnemque parem faceret tibi Consiliarem. Occurrit etiam apud veterem Interpretem Juvenalis Sat. 3. qui ministrum, Consiliaremvertit.