Menaria
Menarĭa, æ, f. , île près de la Corse : Plin. 3, 81.
La menée et obeïssance du
fief dicitur ? Charta Pontii Episc. Glandatensis ann. 1096. apud Marten. tom. 1.
Ampliss. Collect. 550 : Dedit prædicto monasterio (S. Victoris
Massil.) ... de honore suo quem per alodium ex parte genitorum suorum possidebat,
videlicet decenam in Castellana, et unum mansum in Rocha-rusa, et decenam in Alonsio, et
decenam in Thoramina, cum tertia parte de Menaria quam ibi habebat. Vide
Menée de poullet.
Maneria, mansio, domus. Vide in hac voce.